غیر از گفتگو یا باید بجنگیم یا قهر کنیم • فارویت

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۲۹ دی ۱۳۹۶

غیر از گفتگو یا باید بجنگیم یا قهر کنیم

دسته بندی : تکنولوژی تاریخ : شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۶

عضو فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی گفت: اگر در داخل گفتگو نکنیم یا باید بجنگیم یا قهر کنیم.

به نقل گروه سیاسی رویدادگزاری برنا؛ اگر در داخل گفتگو نکنیم یا باید بجنگیم یا قهر کنیم. این اعتقاد عضو فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی اســـــت. «احمد ماخانومی» که پیش‌تر پیشنهاد گفتگوی ملی را برای حل اختلافات و مشکلات داده بود، می گوید: شاید بعد از این گفتگو ها به این نتیجه برسیم که می شود کشور را با همین قانون اساسی به روش دیگری اداره انجام، بدون آنکه نیاز باانجام گرفت ساختار تغییر کند. او نگاه آقام به دو جناح سیاسی را به میان می کانجام گرفت و می پرسد دلیل باید کار به جایی برسد که آقام بگویند دو جناح کشور ناکارآمد هستند و ما از آنها ناامید انجام گرفته ایم؟ «احمد ماخانومی» در گفتگو با رویدادنگار سیاسی رویدادگزاری برنا بایدها و نبایدهای پیشنهاد سال گذشته اش درباره گفتگوی ملی را تشرح انجام.

شما سال گذشته برای حل اختلافات در کشور طرح گفتگوی ملی را مطرح انجامید. این گفتگوی ملی مدنظر شما قرار اســـــت بین چه گروه ها و بر سر چه مسائلی انجام شود؟

در هر جامعه ای بهترین روش برای حل مسائل گفتگو اســـــت. چون اگر راه گفتگو را برای حل مشکلات انتخاب نکنیم، راه دیگر یا قهر اســـــت یا جنگ. اما درباره این سوال شما که قرار اســـــت گفتگو بین چه کسانی انجام شود؛ طرحی که من سال گذشته در نطق اضطراری مطرح انجامم و در فراکسیون امید نیز مصوب انجام گرفت و نمایندگان فراکسیون دیگر هم اســـــتقبال انجامند، گفتگوی ملی در پارلمان اســـــت. یعنی بین نمایندگان جناح ها و فراکسیون های مختلف از نحله های فکری، سیاسی، مذهبی و قومی گوناگون. دلیل آن هم این اســـــت که پارلمان به تعبیر معروف خانه ملت اســـــت، به این معنا که از گرایش های مختلف در آن حضور دارند. حال اگر به این جمع بندی برسیم که می توانیم در مجلس، که شان قانونگذاری و نظارت دارد، مسائل مان را با گفتگو حل کنیم، این روش می تواند به دیگر بخش ها هم تسری پیدا کند.

به صورت مصداقی می توانید اشاره کنید روی چه مسائلی باید به طور خاص گفتگو شود و نخستویت با کدام موضوعات اســـــت؟

مسائل مشترک فراوانی داریم که می تواند دستور کار مذاکره باانجام گرفت اما ترجیح می دهم موضوعات گفتگو توسط هسته های نخستیه تعیین شود. در کنار تعیین موضوع گفتگو، مبانی آن هم باید پیش تر مورد بحث و بررسی قرار گیرد. از نگاه بنده این مبانی می تواند قانون اساسی، اندیشه امام و سیاســـــت‌های رهبری باانجام گرفت. دنبال گفتگو نیز کارآمدی نظام، حل مشکلات آقام، تعالی ایران، ارتقای شاخص های فرهنگی اقتصادی و سیاسی و … اســـــت. اعتقاد دارم  موضوعاتی مانند محیط زیست، که یک مسئله عمومی اســـــت، می تواند در نخستویت باانجام گرفت دلیلکه ابداًح طلب و اصولگرا و.. به یک اندازه از آلودگی هوا رنج می برند یا آسیب های اجتماعی که یکی از آنها ابتلا به مواد مخدر اســـــت. این موضوع دیگر سیاسی نیست و مشکل برای همه آقام ایران به حساب می آید.

اما زمانی که بحث گفتگوی ملی مطرح می شود، زیادی از فعالین حوزه های مختلف مباحث جدی تر و کلان تری مانند آزادی های اجتماعی، ورود نهادهای نظامی به اقتصاد و سیاســـــت و…  را مطرح انجام میدهند که حل زیادی از مشکلات در گرو گفتگو درباره این مسائل اســـــت.

اگر ما پذیرفتیم به جای جدل از طریق تریبون ها و رسانه ها، با همدیگر دور یک میز گفتگو کنیم، می توانیم موضوعات مختلف را در دستور کار گفتگو قرار دهیم. هیچ نیازی هم به پیش شرط نیست. درباره همه موضوعات می شود بحث انجام. هرتعداد ممکن اســـــت من به عنوان یک ابداًح طلب علاقه مند به بحث و تصمیم گیری درباره یک موضوع خاص باشم اما یک نماینده اصولگرا معتقد باانجام گرفت ورود به این مسئله در نخستویت نیست. طرح این مسئله از سوی من ممکن اســـــت باعث شود او پای میز گفتگو نیاید. با این تحلیل که بنده و هم طیفی هایم می خواهیم درباره موضوعاتی گفتگو شود که خط قرمز جریان مقابل به حساب می آید.

این سوال پیش می آید که اگر شروع گفتگوها درباره موضوعاتی همچون محیط زیست باانجام گرفت، در ادامه خط قرمزهای آنان تغییر می کند و آنها تن به گفتگو درباره مسائل حیاتیی که نام بردم می‌دهند؟

ما برای گفتگو هیچ خط قرمزی نمی شناسیم دلیلکه معتقدیم گفتگو هیچ تعهدی ایجاد نمی کند. کسانی که صاحب نظر هستند، معتقدند گفتگو دو نتیجه خواهد داشت؛ یا دو طرف درباره یک مسئله به نظر واحد می رسانند که این می شود همگرایی یا اختلاف نظر باقی می ماند که واگرایی توام با احترام پیش می آید. اختلافات هم طبیعی اســـــت دلیلکه نمی توان تصور انجام همه مانند هم فکر کنند که اگر اینطور بود احزاب و جناح ها تشکیل نمی انجام گرفت. شما این را هم باید در نظر داشته باشید که وقتی می گوییم معضل اعتیاد، امروز این مسئله تحت تاثیر اختلافات سیاسی قرار گرفته اســـــت. یعنی زمانی جریانی می خواهد مشکلی را حل کند اما جریان مقابل چوب لای چرخ می گذارد.

می توانید مصداقی از این چوب لای چرخ گذاشتن ها بیاورید؟

من ترجیح می دهم وقتی بنای گفتگو اســـــت این موضوعات را مطرح نکنم. اما نگاه کنید مخالفان جناب آقا روحانی چه سیاســـــت و پلن ای در قبال دولت او در پیش گرفتند. آنقدر در بحث هسته ای به تیم مذاکره کننده فشار وارد انجامه بودند که به آنها توصیه انجام گرفته بود، برخی روخانومامه های داخلی را نخوانند. کسانی که عنوان دلواپس را برای خود گذاشته بودند چه خطر و نگرانی را احساس می انجامند که رهبری متوجه آن نانجام گرفته بود؟ رهبری ماموریت مذاکره دادند و چارچوب آن را هم مشخص انجامند، اکثریت مجلس هم رای دادند، حال این اقلیت می تواند بگوید من مخالفم اما نمی تواند چوب لای چرخ بگذارد.

من به این جناب آقاان می گویم بیاید با یکدیگر گفتگو کنیم و نباید اختلاف عقیده ها باعث شود آقام متضرر شوند. تفاوتی هم نمی کند، ممکن اســـــت دولت در دست اصولگرایان باانجام گرفت و بخشی از ابداًح طلبان اینگونه عمل کنند. حال بعد از ۳۹ سال از انقلاب اسلامی، دلیل نباید مسائل را با گفتگو حل کنیم و کار به جایی برسد که آقام بگویند دو جناح کشور ناکارآمد هستند و ما از آنها ناامید انجام گرفته ایم؟ به نظر من اگر اصل گفتگو را بپذیریم در سیاســـــت داخلی، سیاســـــت خارجی، فرهنگ و هنر و… می توانیم قدم‌های مثبت زیادی برداریم. شاید به این نتیجه برسیم که می شود کشور را در چارچوب قانون اساسی و بدون تغییر ساختار ها به گونه ای دیگر مدیریت انجام.